Powrót
Zagrożenie pojawienia się ASF w dalszym ciągu jest realne. W związku z tym warto przypomnieć sobie na czym polega choroba i jak jej zapobiegać.
Czym jest afrykański pomór świń?
Afrykański pomór świń to groźna, zakaźna i zaraźliwa choroba wirusowa świń domowych, świniodzików oraz dzików. W przypadku wystąpienia ASF w stadzie dochodzi do dużych spadków w produkcji: zakażenie przebiega powoli i obejmuje znaczny odsetek zwierząt w stadzie, przy czym śmiertelność zwierząt sięga nawet 100%. Ludzie nie są wrażliwi na zakażenie wirusem ASF, w związku z czym choroba ta nie stwarza zagrożenia dla ich zdrowia i życia.
Bardzo ważną rolę w szybkim wykryciu i ostatecznie zwalczaniu ognisk ASF odgrywa szybka reakcja hodowców i lekarzy weterynarii opiekujących się stadem świń, na pojawienie się objawów klinicznych (lub padnięć świń) oraz szybkie podjęcie przez służby weterynaryjne działań mających na celu potwierdzenie lub wykluczenie choroby.
Okres inkubacji ASF wynosi od 5 do nawet 15 dni, w zależności od formy choroby. Klinicznie charakteryzuje się gorączką krwotoczną i infekcją wielonarządową. Wśród objawów ASF wyróżniamy: wysoką gorączkę, osłabienie i problemy ze wstawaniem, wymioty, biegunkę , czerwone lub niebieskie plamy na skórze (szczególnie wokół uszu i pyska), w tym zasinienie uszu, kaszel lub ciężki oddech. W chlewni notuje się zwiększenie poronień, porody martwego potomstwa, słabe mioty. Choroba prowadzi do śmierci większości zwierząt nawet w ciągu 10 dni.
Leczenie Nie istnieje terapia przeciwko ASF, a leczenie dotkniętych nim zwierząt jest zabronione. Choroba ta jest zwalczana z urzędu. W gospodarstwie, w którym stwierdzi się wystąpienia ASF, wszystkie świnie muszą zostać poddane eutanazji i utylizacji.
Jakie działania podejmuje się przy stwierdzeniu ASF u świń?
Wystąpienie ASF u świń w gospodarstwie (ognisko ASF) wiąże się z koniecznością podjęcia przez Inspekcję Weterynaryjną stanowczych działań, celem jak najszybszej likwidacji tego ogniska oraz prowadzenia działań mających na celu ustalenie źródła choroby oraz czy nie doszło do przeniesienia choroby do innych gospodarstw (lub innych podmiotów, np. rzeźni).
W przypadku stwierdzenia ogniska ASF podejmowane są następujące czynności prowadzone pod nadzorem Inspekcji Weterynaryjnej:
Padłej trzody chlewnej bezwzględnie nie należy zakopywać – działanie takie jest surowo zakazane przepisami prawa (za złamanie zakazu grożą sankcje karne o znacznej wysokości). Ponadto, padnięcia świń mogą być pierwszym objawem wystąpienia ASF w gospodarstwie – tylko szybkie zgłoszenie padnięć w celu wykluczenia ASF przez powiatowego lekarza weterynarii, zapewnia szybką likwidację choroby!
Należy zaznaczyć, że wszyscy hodowcy, u których wystąpiło ognisko ASF, spełniający wymagania weterynaryjne, w tym z zakresu identyfikacji i rejestracji świń otrzymają należne im odszkodowanie za straty poniesione w związku z działaniami Inspekcji Weterynaryjnej (odszkodowanie należne jest m.in. za świnie zabite z nakazu Inspekcji Weterynaryjnej oraz za zniszczone pasze lub sprzęt).
Co można zrobić, by zapobiec rozprzestrzenianiu ASF?
Każdy z nas (w tym zwłaszcza hodowcy świń) ma możliwość ograniczać ryzyko rozprzestrzeniania się ASF, poprzez przestrzeganie stosownych zakazów i nakazów ustanowionych w prawodawstwie oraz postępując zgodnie z poniższymi wskazaniami.
Przede wszystkim, aby ograniczyć ryzyko zakażenia świń wirusem ASF w gospodarstwach, w których utrzymywane są świnie, powinny być wdrożone wszystkie podstawowe zasady zabezpieczenia miejsc utrzymywania zwierząt (bioasekuracja), w tym zwłaszcza:
Autor
Pomóż nam doskonalić treści na stronie.